Czy naprawdę zdajemy sobie sprawę, jak ogromnym impulsem rozwojowym dla Polski okazał się jednolity rynek Unii Europejskiej?   Od momentu wejścia Polski do UE w 2004 roku nasza gospodarka przeszła cywilizacyjny skok. Jednym z jego najważniejszych fundamentów jest właśnie Jednolity Rynek – przestrzeń bez ceł, barier i zbędnej biurokracji dla firm działających w 27 państwach.   Spójrzmy na liczby: W 2004 roku polski eksport wynosił ok. 60 mld € W

Euro to zobowiązanie traktatowe, nie opcja. Już od chwili akcesji do Unii Europejskiej przyjęcie wspólnej waluty było dla Polski warunkiem członkostwa. Debata toczy się więc nie o to, czy wchodzimy, lecz kiedy i jak. Kluczowe jest spełnienie kryteriów z Maastricht, przystąpienie do mechanizmu ERM II oraz dostosowanie prawa – włącznie z możliwą zmianą art. 227 Konstytucji – aby przekazać część kompetencji do Europejskiego Banku Centralnego .   Korzyści makroekonomiczne i

„Europa ojczyzn” brzmi dumnie, ale w praktyce oznacza powrót do epoki, gdy każde państwo samo szuka recepty na kryzysy finansowe, energetyczne czy militarne.   Skąd bierze się mit? Prawica argumentuje, że broni w ten sposób „suwerenności” i kultury narodowej. W rzeczywistości kultura, język i tradycje nie są przedmiotem federalizacji – ta dotyczy narzędzi gospodarczych i bezpieczeństwa.   Co mówi analiza ekonomiczno-instytucjonalna? Skala reagowania na szoki – wspólna unia bankowa, PESCO

Czy rzeczywiście tracimy samostanowienie, będąc w UE?   Niemal od początku rządów Prawa i Sprawiedliwości (dalej PiS) oraz Solidarnej Polski (później Suwerennej Polski, a obecnie partii połączonej z PiS) w latach 2015-2023, słychać było nacjonalistyczno-populistyczną narrację prominentnych polityków tego środowiska, przy wsparciu skrajnie prawicowej opozycji (Konfederacja) oraz współpracujących z władzą szowinistycznych stowarzyszeń, typu „Marsz Niepodległości”, że nasza obecność w Unii Europejskiej godzi w suwerenność Polski. Wraz z rozwojem procesu autokratyzacji

Polska – podobnie jak wszystkie państwa wspólnoty – korzysta dziś z tarczy politycznej, gospodarczej i cywilizacyjnej, jaką stanowi Unia Europejska. Mimo to coraz głośniej słyszymy głosy, które próbują wmówić, że wyjście z UE to „odzyskanie suwerenności”. Niedawne weto SAFE pokazuje, że plany odejścia od integracji nie są już marginesem: poparcie dla nich deklarują środowiska Konfederacji, liczni posłowie Prawa i Sprawiedliwości oraz – czego nie kryją – osoby z otoczenia Karola