W ciągu zaledwie kilku miesięcy urzędowania Karol Nawrocki uczynił z prawa weta narzędzie permanentnej wojny politycznej, a nie konstytucyjny bezpiecznik. Skala i tempo wet – większe niż w dwóch kadencjach „równie wybitnego męża stanu” Andrzeja Dudy – świadczą nie o trosce o jakość prawa, lecz o świadomej blokadzie demokratycznie wybranego rządu. Równolegle prezydent narusza zasadę ciągłości państwa, odmawiając zaprzysiężania sędziów, ambasadorów i oficerów, mimo że jego rola w tym zakresie

Poznań – pobicie Ukraińców w tramwaju; Warszawa – ataki i wyzwiska wobec cudzoziemców „bo nie są stąd”; Wrocław – brutalny napad na obywatela Rumunii, który stracił oko; Wałbrzych – nagonka na obcokrajowców zakończona przemocą; Stadiony i ulice – hasła o deportacjach; przestrzeń publiczna – antysemickie napisy i symbole. To nie są „pojedyncze incydenty”. To konsekwencje wielu lat systematycznego szczucia, straszenia i odczłowieczania, za które polityczną i moralną odpowiedzialność ponoszą PiS

Od początku swojej działalności publicznej w Parlamencie Europejskim pani Ewa Zajączkowska-Hernik konsekwentnie mówi, pisze i działa na rzecz osłabienia poparcia Polek i Polaków dla członkostwa Polski w Unii Europejskiej – organizacji, z której jednocześnie pobiera bardzo wysokie wynagrodzenie publiczne. Jak zauważył pisarz Jakub Żulczyk (zob. załączony kolaż), mamy tu do czynienia z rażącą sprzecznością: krytykowaniem instytucji, która finansuje jej działalność polityczną. To klasyczny przykład hipokryzji politycznej, wymagający publicznego wyjaśnienia. Spróbujmy

Działacze dawnej „komuny”, czyli byli członkowie PZPR, nie są ludźmi z mojej bajki, ale okrzyki w Sejmie po wyborze Włodzimierza Czarzastego na marszałka były zadziwiająco bezmyślne. Trafnie ujął to w ostatniej Polityce Rafał Kalukin: „Chociaż systemy Orbána i Kaczyńskiego bywają określane mianem nieliberalnej demokracji, tak naprawdę bliżej im do „komuny”. Pod każdym względem: ustrojowym (koncentracja władzy, ograniczenie niezawisłości sądów), politycznym (represyjność państwa, wykorzystanie służb przeciwko opozycji), ideologicznym (kolektywizm, prymat państwa

— to słowa wybitnego dziennikarza, pisarza i działacza na rzecz praw człowieka Steve’a Crawshawa z jego ostatniego wywiadu dla polskiego „Newsweeka”. Crawshaw przypomina to, o czym w Europie czasem zapominamy: bezkarność rodzi kolejne zbrodnie, a brak rozliczeń zawsze wraca jak bumerang. Dziś na naszych oczach funkcjonują liderzy, wobec których różne instytucje międzynarodowe stawiają bardzo poważne zarzuty:  Władimir Putin – ścigany przez Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) za deportacje ukraińskich dzieci