10 GRZECHÓW GŁÓWNYCH POLSKIEGO ŻYCIA SPOŁECZNO-GOSPODARCZEGO: GRZECH 6. Populacja Polaków nie rośnie.

Według GUS liczba ludności spadła o 22 tys. osób do 38,41 mln na koniec 2018 roku w stosunku do roku poprzedniego. Przyczyną spadku liczby ludności w naszym kraju jest ujemny przyrost naturalny, który notujemy od 2013 roku.

10 GRZECHÓW GŁÓWNYCH POLSKIEGO ŻYCIA SPOŁECZNO-GOSPODARCZEGO: GRZECH 5. Centralizacja decyzji.

Decyzje należy podejmować możliwie najbliżej powstawania problemów. Lokalne problemy rozwiązywać lokalnie. W Polsce od czterech lat obserwujemy wyraźny trend ku centralizacji i biurokratyzowania gospodarki, uzależniania przyznawania środków finansowych od uległości i lojalności samorządów wobec władzy centralnej.

Kandydatka na Premiera

Nasza kandydatka na Premiera Rzeczypospolitej Polskiej jest osobą doświadczoną, kompetentną, empatyczną i doskonale wiedzącą, że demokracja to rządy większości parlamentarnej, szanującej jednakże nie tylko mniejszość parlamentarną, ale również mniejszości etniczne, wyznaniowe, kulturowe i seksualne.

10 GRZECHÓW GŁÓWNYCH POLSKIEGO ŻYCIA SPOŁECZNO-GOSPODARCZEGO: GRZECH 4. Nadmierna monopolizacja i etatyzacja gospodarki.

Jeden stragan na rynku z jabłkami to windowanie cen, więcej to konkurencja. Monopol może przerzucać koszty na konsumenta. W Polsce 20% PKB tworzą monopolistyczne firmy państwowe (kolej, przemysł paliwowy, wydobywczy, energetyka) – zajmujemy pod tym względem „zaszczytne” 1 miejsce w Europie.

10 GRZECHÓW GŁÓWNYCH POLSKIEGO ŻYCIA SPOŁECZNO-GOSPODARCZEGO: GRZECH 3. Płace rosną szybciej od wydajności.

Nie można zarabiać więcej niż wytwarzamy, niż wartość naszej pracy. Właściciel powiedzmy małej firmy meblarskiej nie może podnosić płac szybciej od wzrostu wydajności, bo zbankrutuje. W Polsce od 2016 roku płace rosną 1,5 raza szybciej od wydajności.