Kandydatura Macieja Berka (polski prawnik, urzędnik państwowy i nauczyciel akademicki, były prezes Rządowego Centrum Legislacji, obecnie minister nadzoru nad wdrażaniem polityki rządu w gabinecie Donalda Tuska) na sędziego Trybunału Konstytucyjnego jest krytykowana nie tylko przez polską prawicę i organizacje pozarządowe, ale także niektóre autorytety prawnicze strony demokratycznej, bo – choć niepartyjny i znakomity fachowiec – był ministrem w rządzie Donalda Tuska.   Ta poprawność polityczna, choć kierunkowo i ideowo słuszna,

Dzień dwóch scen – jedno widowisko: triumfalny patos i nacjonalistyczno-religijna mgła. 15 sierpnia Polska patrzyła dla jednych z dumą, dla innych z zadumą i często irytacją na dwa pozornie różne ekrany (ołtarze):   Pierwszy (Warszawa, Gdynia) – defilady i przemowy z okazji Dnia Wojska Polskiego. Potencjalizacja (prężenie muskułów) wobec zagrożenia ze strony Imperialnej Rosji Putina całkiem udana. Przemowy polityków już gorzej (do samodzielnej oceny przez każdego): Karol Nawrocki, doktor historii,

Nie cichną komentarze po swoistym „cyrku”, jakiego byliśmy świadkami 6 sierpnia podczas obchodów pierwszej rocznicy zaprzysiężenia Karola Nawrockiego. Mój komentarz do tej patoprawicowej imprezy był krótki: Tyle kłamstw na tej „ustawce” przed Pałacem Prezydenckim już dawno nie słyszałem. Himalaje demagogii.   Wczoraj w programie TVP Info „Kłamstwo nie przejdzie” pracownica Kancelarii Karola Nawrockiego powtarzała – oburzające dla przeciętnie rozgarniętego człowieka – tezy o ogromnych sukcesach Vetomana w polityce zagranicznej i

„przekleństwo polskiej polityki, wcielone zło”, powiedział kiedyś w wywiadzie były rzecznik prasowy Lecha Wałęsy, Jarosław Kurski (zob. link obok: https://www.youtube.com/shorts/oFRAggWDgGM), brat Jacka Kurskiego (propagandzisty PiS na miarę „Goebbelsa” w TVP w latach rządów Kaczyńskiego i jego szubrawców). Dzisiaj ta trafna myśl jest cały czas aktualna, mimo rozpadu tej zorganizowanej patoprawicy, która próbowała zbudować w latach 2015 – 2023 tzw. demokrację nieliberalną, czyli system polityczny, w którym „żegnają się z władzą,

Polska była pierwszym krajem, który otworzył milionom uciekających przed rosyjską agresją Ukraińców swoje domy, szkoły i szpitale. Dziś jednak widzimy na ulicach, w autobusach i pociągach niepokojące sceny – ataki fizyczne i werbalne na dzieci, kobiety i mężczyzn mówiących po ukraińsku. To nie są odosobnione incydenty, lecz rosnący trend odnotowywany przez policję: setki zgłoszeń mowy nienawiści i czynów agresywnych tylko w pierwszym półroczu tego roku.   Skala i konkretne przykłady